Artikelenarchief

Je bevindt je in het Artikelen Archief. Hier kan je grasduinen in onze zelfgeschreven stukken. Veel plezier!

Verhalen

Illustratie door Aida de Jong

De woordenwerkplaats

De houten woordenbak – een soort extra grote letterbak – ligt voor haar op de werktafel. Rechts van haar ligt de dossiermap, links wat gereedschap en een stempelkussen. Ze haalt de nieuwe stempels met gedeelde rouwgrond en terugtocht uit de woordenbak en stempelt de nieuwe woorden die ze net voor Ted heeft gemaakt op een los vel.

Terwijl de woorden liggen te drogen loopt ze naar haar keukentje. Met het borsteltje zo klein als een kindertandenborstel wast ze de nieuwe aanwinsten schoon. Ze had altijd van de traagheid gehouden – het tempo van de normale mensen was veel te snel voor haar geweest.  Er was een tijd dat ze had geprobeerd in de pas te lopen met de wereld. De wereld was altijd al weer tien passen verder geweest voordat zij met de parels uit de diepe zee weer boven was gekomen. (…)

Beeld: Edward Hopper – Chop Suey (1929)

Verdrietvoyeur

Het is onverwacht warm voor april, niet alleen achter het raam van de treincoupé. Ik denk er nu pas aan dat ik een zonnebril mee had moeten nemen. Dan had ik nu niet met geknepen ogen gekeken hoe een vrouw in een dikke jas het perron op loopt. Misschien is het eerder de jas die ik volg; door de vrouw zelf kan ik bijna heen kijken. De conducteur fluit. De vrouw loopt alsof ze nergens in het bijzonder naar onderweg is.

Als ze de coupé binnenstapt wordt ze door de vrouw tegenover mij herkend. ‘Hé, alles goed, Gaia?’ vraagt de zittende vrouw aan de vrouw in de te dikke jas. Gaia gaat naast haar zitten en ze doet haar dikke jas een stukje open. Het lijkt mij dat de vrouw ook wel ziet dat in ieder geval niet álles goed gaat met Gaia. Ik vraag me af of ze er überhaupt zijn, momenten waarop alles goed gaat? Het is op zijn minst een erg groot streven: ‘alles’ is best wel veel, of nouja, alles is alles. (…)

Beeld: George Hendrick Breitner, Vrouw met voile, ca. 1890-1920.

Mevrouw Rouw in Zomergasten

Hard//hoofd grijpt terug op de Zomergasten-verslagen van deze zomer met een onconventionele gast die toepasselijk is voor de grauwe dagen. Mevrouw Rouw gaat in gesprek met Janine Abbring en deelt ervaringen van rouw met de kijker aan de hand van verschillende filmbeelden uit The Broken Circle BreakdownManchester by the Sea en meer films.

Zondagavond kwart over acht, de televisie staat aan. Mevrouw Rouw heeft een verzoek gedaan voor het decor: geen lieflijke doorkijkjes of wuivende bloemen in een veld. Net zoals van Griet op de Beeck, die eerder te gast was bij Zomergasten, mocht het decor van mevrouw Rouw wel wat rauwer. Het is een donker bos geworden, en nee, in de verte geen lichtpuntjes. Op tafel, naast Janine en mevrouw Rouw, staat een fles wijn.

Artikelen

https://hardhoofd.com/nieuwe-taal-voor-rouw/
https://hardhoofd.com/het-begin-van-een-rouwwoordenboek/

https://www.nieuwwij.nl/opinie/wat-we-als-maatschappij-kunnen-leren-van-de-burn-out-en-depressie-epidemie/

https://www.elephantjournal.com/2020/01/the-wrong-things-we-say-to-those-who-are-grieving-babet-te-winkel/

https://modernloss.com/hoe-ik-het-rouwvocabulaire-maak-dat-mist-in-onze-taal/

Blogs

Je hoeft niets te bewijzen

Misschien herken je het wel, dat je het gevoel hebt dat mensen je pijn niet zien.
Soms door te relativeren. ‘Hij was toch al heel oud?’

De filmclub

Rouw is een lichamelijke ervaring. Een deel speelt zich af in een rijke binnenwereld, een wereld van symbolen, fysieke gewaarwordingen en intuïtie. Je komt al snel terecht bij de metaforen en beeldspraak. Taal om rouw te beschrijven is dan vaak ook niet rechtstreeks maar maakt een omtrekkende beweging.

Een Museum van Verliezen

Vorig jaar bezocht ik het ‘Museum of Broken Relationships’ in Kroatië. In dit museum staan symbolen van voorbije liefdes. Iedereen mag iets doneren om bij te dragen. Het zijn de tastbare bewijzen van iets dat ooit bestaan heeft. 

Boek recensies

Als je wereld instort

Als vrijwilliger bij een mindful recovery center ontmoette ik een boeddhistische non. Zij leende mij haar exemplaar van het boek ‘Als je wereld instort’ en toen ik thuis kwam heb ik het meteen gekocht.