De dingen die je vergeet door Gijs van der Sanden

Toch maar aan de dag beginnen’, zo heet de avond over rouw en verlies waar ik op 29 juni 2021 in De Balie te gast was, gehost door Gijs van der Sanden en Liesbeth Rasker (de avond kun je hier terugkijken en Liesbeth kan je kennen van haar geweldige podcast ‘Dag voor dag’)

Passage uit het boek van Gijs van der Sanden, de dingen die je vergeet

Laatst zocht ik de passage uit het boek van Gijs erbij waarop de naam van de avond gebaseerd is. Gijs beschrijft in zijn boek ‘de dingen die je vergeet’ de alledaagsheid van rouw op magnifieke wijze. Ik had er al een hartje bij gezet toen ik het de eerste keer las 💛 – zo’n herkenbaar gevoel. Hoe rouw naast die grootse momenten juist ook in de alledaagsheid zit. Gijs beschrijft de momenten die hij kent uit films en het contrast met gewoon douchen, eten en de dagelijkse dingen doen. Hoe de wereld juist helemaal niet stil staat, maar juist gewoon doorgaat. Ook Gijs weet wel dat de wereld niet om hem draait, maar het is toch een vreemd gevoel dat je persoonlijke leven zo overhoop kan liggen en je dat niet weerspiegelt ziet in de wereld om je heen. Op een vergelijkbaar gevoel baseer ik in mijn rouwwoordenboek het woord ‘de terloopsheid van de dood’.

Bij het lezen over Gijs’ rouw en zijn zoektocht naar betekenis moet ik vaak aan de filosoof Camus en het existentialisme denken. Camus heeft het in zijn boek ‘de mythe van Sisyphus’ over de absurditeit van het bestaan. ‘Het absurde ontstaat uit de confrontatie van de mens die vraagt, en de wereld die op een onredelijke wijze zwijgt.’ 🙏Deze zoektocht naar betekenis is mij maar al te bekend en ik heb er dan ook jaren aan gewijd in mijn master Humanistiek. Ook bij de zoektocht naar betekenis gaat het weer over dat geschuur tussen de grootsheid en het alledaagse. Het is dan ook niet voor niets dat er een Verlieskaart in de maak is over dit onderwerp😊.

De Amerikaanse therapeut Megan Devine schrijft in haar boek ‘It’s OK that you’re not OK’ haar behoefte aan verhalen waarin ze zich kon herkennen na de plotse dood van haar man. Wat mij betreft zijn we met Gijs’ boek weer zo’n verhaal rijker. Dankjewel Gijs.

Omdat je het wel zelf, maar niet alleen hoeft te doen.