De ‘Ook na de langste nacht’-Verlieskaart

In deze Verlieskaart zit de eerlijkheid dat je niet weet hoe dingen zullen lopen en dat je geen controle hebt over wat er gebeurt in het leven. En toch het vertrouwen cultiveren dat het weer licht zal worden.

‘Ook na de langste nacht
wordt het weer licht’

Tekst: Babet te Winkel
Illustratie: Marlon Doomen

Onlangs kreeg ik (Babet) een mooie quote over rouw doorgestuurd:

‘Acceptance is knowing that grief is a raging rivier. And you have to get into it. Because when you do, it carries you to the next place. It eventually takes you to open land, somewhere where it will turn out OK in the end.’
– Simone George

Je moet dus in die rivier van rouw stappen en je laten meenemen. Toch wringt er voor mij iets bij deze quote en het duurde even voor ik er precies de vinger op kon leggen.

‘It will turn out OK in the end’.

Voor mij klinkt dit als een zekerheid die je niet hebt in het leven. Überhaupt niet eigenlijk, maar rouw zet deze onzekerheid op scherp. Maakt het onmogelijk die onzekerheid onder het tapijt te vegen.

Nu je dit verloren bent, is het leven nog de moeite waard? Wat maakt het leven überhaupt de moeite waard? Kan je dit verdragen, kan je dit verlies je hele leven meedragen?

Misschien.

Veel mensen hebben verliezen geleden en meegedragen. We hebben een lange traditie van mensen die onwaarschijnlijk veel hebben gedragen (en ook mensen die het niet meer konden). Mij geeft dat troost, maar geen zekerheid. Het is volgens mij de kunst om met die onzekerheid te leren leven.

Het zal weer lente worden. De boom zal hoogstwaarschijnlijk weer in bloei komen te staan. Na een donkere nacht zal het weer licht worden. Want ook na de langste nacht wordt het weer licht.